آرام ادامه می دهم و چه بی حس است ، اما چه توان کرد ؟

این همه آن چیز نیست که من می خواستم و بی تو بودن نمی بایست تا این عذاب دهنده باشد ..

چه کسی فهمید خط خط های دلم روی صفحه سیاه روزگار .. همه آن را عشق می نامند و همه گویند که بی وفاست آنی که عشق باشد ..

پس نمی خواهم تو را عشق و خود را عاشق بنامم اگر پایان اینگونه رقم خورد ..

رقم خورد ؟؟ .. رقم خورده ای تنها و تو آواره ای در پس باران بی امان غم بیش نیستی ..

می دانم کدام خط قرمز جدایمان کرد و احساس داشتن لمس دستانت را از من ربود اما می مانم پشتش تا لحظه ای که پایان یابد این انتظار بی مرز ..

می دانم .. این همیشه قرمز خواهد بود ، حتی اگر چشمانم خیس باشد به خیسی چشمان آسمان ، اما من خواهم ماند ..

هر لحظه که می گذرد اشتباهاتم را بیشتر زمزمه می کنم ، به راستی این چنین است و می دانم من ..

اشتباه را پذیرفتم اما

من عبور کردم از این چراغ و به تو پیوستم

این آخرین گناه من بود ، ببخشم